απάντηση στα τελευταία λόγια

αιτία υπάρχει ακόμα κι αν δεν την βλέπουμε
όπως στην αρρώστια βλέπουμε με έκπληξη τα συμπτώματα
και ξαφνιαζόμαστε

δεν περίμενα όμως ότι θα καταλάβεις
- είναι κι αυτό μέρος του προβλήματος-
οι βιαστικές απαντήσεις που δίνεις, αφήνοντας τα συναισθήματα απ έξω

όπως και να χει πάντως, προσπάθησα τουλάχιστον να μην υπάρχουν "βολές", ενοχές
είσαι αυτός που είσαι
και είμαι αυτή που είμαι

αυτό είναι όλο

κύκλος

ένας κύκλος εννιά χρόνων
19 Μάη 2006, γενέθλια σήμερα

Σήμερα που πικραμένος έγραψες:

μου είναι λογικά αδύνατο να καταλάβω αιφνίδιες μεταστροφές

και συναισθηματικά αδύνατο να δέχομαι αναίτιες βολές

"παρόλα αυτά" πλέον

(ακόμα και αυτή η απάντηση δεν ξέρω αν έχει νόημα, εφόσον αναιρεί το προηγούμενο μνμ μου)

πώς να καταλάβει ο δυνατός τον αδύνατο; 

ίσως κάποτε με καταλάβεις...

http://hristofer.blogspot.gr/2006_05_01_archive.html

ας πούμε

Συγνώμη για το χτύπημα

Ήταν λίγο κάτω απ τη μέση…  σαν κεραυνός

Αλλά για μένα δεν ήταν έτσι

Είναι καιρός που προσπαθώ να το παλέψω, να μην ονειρεύομαι, να μη με νιάζει

Αλλά δεν γίνεται

Δεν επιτρέπω στον εαυτό μου πια να γυρνάει κλαίγοντας

Να είμαι διαλυμένη ένα Σαβ/κο και να νιώθω άδεια, χωρίς δύναμη

Εσύ είσαι αυτός που είσαι, ξέρω ότι με αγαπάς/ησες με τον τρόπο σου

Αλλά ο καθένα γυρεύει κάτι άλλο πια στη σχέση αυτή

Ας πούμε ότι εγώ είμαι πιο ρομαντική

Είπα ότι δεν με νιάζει αν δεν έχω την τρυφερότητα, τη γλύκα που γυρεύω

Αλλά τελικά με πειράζει, δεν μπορώ

Δεν έχω τη δύναμη να μοιραστώ τίποτα μαζί σου πια, νιώθω ότι δεν σ ενδιαφέρει 

Μισώ τον εαυτό μου που στέκεται έτσι αδύναμος απέναντί σου

Που δεν μπορεί να σε βάλει στο χορό των συναισθημάτων μου

Πάντα με "νικάς", με ακυρώνεις- δεν το θέλεις, δεν το καταλαβαίνεις

Κι έτσι είπα, αντί να μισώ εγώ τον εαυτό μου, ας με μισήσεις εσύ

  

Αλλά κυρίως,

Ας πούμε επίσης ότι κουράστηκα, γιατί αυτή είναι η  αλήθεια

Δεν εχω το κίνητρο/κουράγιο  να τρέχω και να ρισκάρω πια

Έχει χάσει κάθε μαγεία για μένα

πατάω ένα κουμπί και γυρνάνε όλα σαν εφιάλτης

δε νομίζω να τ θες ούτε συ αυτό...

προτιμώ να σκέφτομαι το γλυκό παρελθόν

Συγνώμη, συγνώμη δεν μπόρεσα να το παλέψω...

.τελευταία φορά1

δεν είμαι...

δεν νιώθω όμορφα πια...

νιώθω να πνίγομαι, να καταπιέζομαι...

συγνώμη, δε θέλω να σε πικραίνω,

αλλά δε νιώθω πια χαρά

αντίθετα νιώθω άγχος όταν πρόκειται να βρεθούμε

εσύ είσαι τόσο αληθινός

αλλά εγώ δεν είμαι, σα να σβήνω

 νομίζω δεν ταιριάζουμε πια...

όπως και ναχει κουράστηκα

συγνώμη...

είναι η τελευταία φορά που (ξανα)συμβαίνει αυτό

ελπίζω να βρεις άλλο παιχνίδι

χωρίς καμία συγνώμη

Β

ποιος είσαι;

είσαι αυτός στον οποίο τα έδωσα όλα
τα έδινα όλα

τώρα δεν ξέρω ποιος είσαι
τώρα μαζεύεις φωτο για άλλου είδους μπλογκ
τώρα ζω ακόμα στο όνειρο
δεν ξέρω πόσο θα αντέξω

ούτε αν αυτό θα το δεις ποτέ