ενίοτε – όπως χτες μεσημέρι - σε φαντάζομαι κατά πως θέλω...
δε θα σου πω το πώς...
ναι, μου λείπεις
γιατί λείπεις
ναι, φιλώ το κορμί σου
όπου θέλω
και όπως
και όσο
ψυχούλα μου
ψίχουλα ζήσαμε
θα σε φάω
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου