τόσο καιρό να σε συναντήσω εδώ...
ένας/κανένας στο μυστικό μας χωροχρόνο
πώς να έσβησε η μαγεία
πού να χάθηκε η ποίηση;
Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009
τι ψάχνω, τι γυρεύω;
είμαι ο loser, o loser
πάντα χαμένη ποτέ να μην σε χορταίνω
ψίχουλα ψίχουλα
περνά το ποτάμι και προσπαθώ να το κρατήσω μέσα στα τρύπια χέρια μου
με αναστάινει η δροσια με ζωντανεύει \αλλά φεύγει φεύγει μέσα από τα δάχτυλά μου
τα δάχτυλα που ξεφεύγουν από μένα και χορεύουν σε μια μουική ανεξέλεγκτη
μόνο αυτή η μουσική μένει σε μια μνήμη παραμορφωτική
σε χάνω ανάμνησή μου
χάνομαι
φεύγεις ή φέυγω;
ποτέ δε θα μάθω
πάντα χαμένη ποτέ να μην σε χορταίνω
ψίχουλα ψίχουλα
περνά το ποτάμι και προσπαθώ να το κρατήσω μέσα στα τρύπια χέρια μου
με αναστάινει η δροσια με ζωντανεύει \αλλά φεύγει φεύγει μέσα από τα δάχτυλά μου
τα δάχτυλα που ξεφεύγουν από μένα και χορεύουν σε μια μουική ανεξέλεγκτη
μόνο αυτή η μουσική μένει σε μια μνήμη παραμορφωτική
σε χάνω ανάμνησή μου
χάνομαι
φεύγεις ή φέυγω;
ποτέ δε θα μάθω
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009
Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2009
μαγικά χρόνια
από την παιδική ηλικία του έρωτα
Σάββατο, Νοέμβριος 04, 2006
χωρίς ίχνη
από την απόλυτη ένωση στην απόλυτη απουσία/ χωρίς ίχνη ο παράδεισος/ δε λέω, έχει κι αυτό το παιχνίδι την κρυφή του γοητεία/ βρίσκω σημάδια σου μόνο στο κορμί μου όταν μένω μόνη μου μαζί του/ σε σκέφτομαι γλύκα μου
posted by ανάσα at 11:49 πμ 0 comments
Παρασκευή, Νοέμβριος 03, 2006
κανένας
είμαι κανένας και κρατάω το τίποτα/ υπάρχω στο περιθώριο της καρδιάς στις άγραφες κόχες του μυαλού/ στο μέλλον θα'μαι παρελθόν/πασχίζω να ισορροπήσω σ'αυτή την αφάνεια, ν' αγαπήσω αυτή την ονειροφαντασία
posted by ανάσα at 10:05 πμ 0 comments
Σάββατο, Νοέμβριος 04, 2006
χωρίς ίχνη
από την απόλυτη ένωση στην απόλυτη απουσία/ χωρίς ίχνη ο παράδεισος/ δε λέω, έχει κι αυτό το παιχνίδι την κρυφή του γοητεία/ βρίσκω σημάδια σου μόνο στο κορμί μου όταν μένω μόνη μου μαζί του/ σε σκέφτομαι γλύκα μου
posted by ανάσα at 11:49 πμ 0 comments
Παρασκευή, Νοέμβριος 03, 2006
κανένας
είμαι κανένας και κρατάω το τίποτα/ υπάρχω στο περιθώριο της καρδιάς στις άγραφες κόχες του μυαλού/ στο μέλλον θα'μαι παρελθόν/πασχίζω να ισορροπήσω σ'αυτή την αφάνεια, ν' αγαπήσω αυτή την ονειροφαντασία
posted by ανάσα at 10:05 πμ 0 comments
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)