δε γνωρίζω την πραγματικότητα
ούτε πρόκειται να τη μάθω ποτέ
ούτε μπορώ να κολλήσω τα κομμάτια της
πιστεύω όμως στην αλήθεια που μου δείχνεις
πιστέυω ότι είμαι μέσα σ αυτή την αλήθεια
δεν πιστεύω στην αγάπη σου
τη βλέπω, την ξέρω, την αναγνωρίζω
επιστρέφω σ' αυτήν όπως στο σώμα μου
γιατί η αλήθεια χτίζεται και ξαναχτίζεται
την επιλέγεις για να ζεις και να ανθίζεις μέσα της
πραγματικότητα είναι και
τα τέσσερα χρόνια αιωνιότητας που ταξιδεύουμε μαζί
όπως αλήθεια είναι η άρνηση αυτής της γλυκιάς περιπλάνησης
αν θα πληγωθούν αγαπημένα πρόσωπα
κι αυτό αλήθεια θα ναι
κάποτε θα γίνουμε αέρας, "κανένας" αγάπη μου,
κανένας...
(ωωω, σαν αερικό θα ζήσω...)
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου