αν ήμουν μια όμορφη νεαρή κοπέλα με αλαβάστρινο πρόσωπο καθαρή ματιά
αν τα μαλλιά μου λάμπανε στο φως και το διάφανο δέρμα χρωματιζόταν σε κάθε κοκκίνισμα αν τα χέρια μου ήταν όπως κάποτε λεπτά και δυνατά το σώμα μου μαυρισμένο κι ευλύγιστο
ίσως τότε να γύριζες το βλέμμα σου σ αυτό το σώμα που σκέφτεται σ αυτό το σώμα το ιερό
τότε δε θα σ ενδιέφερε ν αρπάξεις θα βυθιζόσουν απλώς μέσα μέσαμου
2 σχόλια:
και η ζωή πάιρνει την κινηματογραφική αποστασιοποίηση...
Πέμπτη, 1 Οκτώβριος 2009
αν
αν ήμουν μια όμορφη νεαρή κοπέλα
με αλαβάστρινο πρόσωπο
καθαρή ματιά
αν τα μαλλιά μου λάμπανε στο φως
και το διάφανο δέρμα
χρωματιζόταν σε κάθε κοκκίνισμα
αν τα χέρια μου ήταν όπως κάποτε λεπτά και δυνατά
το σώμα μου μαυρισμένο κι ευλύγιστο
ίσως τότε να γύριζες το βλέμμα σου σ αυτό το σώμα που σκέφτεται
σ αυτό το σώμα το ιερό
τότε δε θα σ ενδιέφερε ν αρπάξεις
θα βυθιζόσουν απλώς μέσα μέσαμου
πες μουτώρα περιστέρι μαύρο, πού πας, πού πας;
(γιατί το έσβησες;)
Δημοσίευση σχολίου