ποιητικώς ζην

στον πλανήτη αυτό
δεν υπάρχει καλός και κακός άνθρωπος
δεν υπάρχει ωραίο ή άσχημο τοπίο

υπάρχει χρώμα
συναίσθημα
υπάρχει κίνηση -συν
ρυθμός και μουσική


ο ποιητής είναι ζωγράφος
ζει στην αλήθεια του που τη φτιάχνει όπως θέλει
δε σπρώχνεται, δε βιάζεται
δεν τον νοιάζει να χάσει
γιατί ξέρει ότι δε χάνει ποτέ

δε γράφει ποιήματα αλλά
βρίσκει ρυθμούς και σ' ένα κελλί
βρίσκει μια χρυσή κλωστή μέσα σε κάθε ανθρώπινο κουβάρι
μια νότα σε κάθε κούφιο τσόφλι
δε βαριέται

του αρκεί μια λεπίδα φωτός

βρε!!

βρε,

μπας και... ζηλεύεις;;;;;;

κεραμίδα

να είσαι χαλαρός
σχεδόν χαρούμενος
σα να' σαι π.χ. διψασμένος και να βρίσκεις μια πορτοκαλάδα

και ξαφνικά να σου' ρχεται μια γροθιά
μια γροθιά στη μούρη
και να ντρέπεσαι
να ντρέπεσαι για ό,τι δεν κατάλαβες

τι δεν κατάλαβες ως τώρα;
σε ποια σκοτάδια ζεις;

γιατί είσαι έτσι αθώος;

.σύνδρομο

Έχω σύνδρομο στέρησης…

Μου λείπουν πολλά από σένα…

Αυτό είναι ένα «πόνος» παράξενος…

Να μην είμαι μαζί σου όταν τραγουδάς…Όταν γελάς….

.νοτιάς

είναι παράξενος καιρός ο νοτιάς, απρόβλεπτος
και οι εντάσεις του ξαφνιάζουν ακόμα και τον ίδιο
εμάς

θέλω...

να μη μπορείς να πάρεις τα πόδια σου

θέλω
να μη μπορείς να παίρνεις τα πόδια σου...