καλοτάξιδο κορμάκι
βαπόρι μου
πήγαινέ μας στ' ανοιχτά
έρωτά μου, το ζήσαμε κι αυτό...
Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2008
Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008
λύπης
είμαι εκτός εαυτού
τίΠοτα δε με χωρά
μόνο το τραγούδι
αλλά και τα τραγούδια μου είναι μισά
παράταιρα
ΜΟΝΑ
τίΠοτα δε με χωρά
μόνο το τραγούδι
αλλά και τα τραγούδια μου είναι μισά
παράταιρα
ΜΟΝΑ
Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2008
παιχνίδια στο χρόνο
σήμερα
ΠΡΟΠΕΡΣΙ:
Πέμπτη, Νοέμβριος 23, 2006

πλημμυρίζω από αγάπη
σε ΘΕΛΩ
ΠΈΡΣΙ:
Κυριακή, 25 Νοέμβριος 2007
παγίδα
Πάλι το βράδυ σε φέρνει μαζί με το φως του φεγγαριού. Μια γλυκκιά ζάλη βαραίνει τα βλέφαρά μου που κλείνουν την εικόνα σου μέσα, σαν παγίδα.
Κυριακή, 25 Νοέμβριος 2007
παγίδα
Πάλι το βράδυ σε φέρνει μαζί με το φως του φεγγαριού. Μια γλυκκιά ζάλη βαραίνει τα βλέφαρά μου που κλείνουν την εικόνα σου μέσα, σαν παγίδα.
μ' αρέσει να τα βλέπω να σβήνουν
ΠΡΟΠΕΡΣΙ:
Πέμπτη, Νοέμβριος 23, 2006

posted by hristofer at 11:32 μμ 0 comments
Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2008
.όμως
Όμως εγώ σ' αγαπώ
(και νιώθω και ξέρω πόσο μ' αγαπάς)
Συγνώμη που σήμερα δε μπόρεσα να καταπιώ την πίκρα μου
Νιώθω πολύ άσχημα που σε στενοχώρεσα
(θα ισορροπήσω καλή μου, αλλά δε θα συγχωρέσω τον εαυτό μου που σε λύπησα,
μου λύπης)
(και νιώθω και ξέρω πόσο μ' αγαπάς)
Συγνώμη που σήμερα δε μπόρεσα να καταπιώ την πίκρα μου
Νιώθω πολύ άσχημα που σε στενοχώρεσα
(θα ισορροπήσω καλή μου, αλλά δε θα συγχωρέσω τον εαυτό μου που σε λύπησα,
μου λύπης)
Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2008
ροή
όταν τυφλώνεσαι απ' το πάθος
όταν δίνεις όλη την ψυχή
η ενέργεια ρέει,
σε ρουφά αλλά και σε
Ε Ξ Α Κ Τ Ι Ν Ω Ν Ε Ι
όταν δίνεις όλη την ψυχή
η ενέργεια ρέει,
σε ρουφά αλλά και σε
Ε Ξ Α Κ Τ Ι Ν Ω Ν Ε Ι
Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2008
"εγώ δεν είμαι η ..."
Να σε συναντώ "τυχαία"
-μα πού είσαι, πού ημουν; εδώ για να σε συναντήσω-
να προχωράμε στο πεζοδρόμιο
να' ναι νύχτα
να λάμπουν τα μάτια σου στο σκοτάδι
να βγάζεις το μπουφάν
ν' αναδύεται η μυρωδιά της θέρμης
να σπρώχνεις την καρέκλα
να κοκκινίζει το πρόσωπό μου απ' το ποτό...
χαμόγελα πάνω απ' το τραπέζι
η υπόσχεση ενός αγγίγματος όταν σηκώνομαι
κάνε λίγο πιο μπροστά τη καρέκλα, σου πεσε το μαντήλι
να βλέπω τα χείλη σου στο μισοσκόταδο
να ψάχνεις το μεταμορφωμένο,
άγνωστο για μια φορά, πρόσωπό μου
το βλέμμα σου να καίει στο δικό μου
καθώς μιλάμε για σχολεία, βιβλία, εκλογές...
να είμαι η Άλλη, η άγνωστη...
ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ
-μα πού είσαι, πού ημουν; εδώ για να σε συναντήσω-
να προχωράμε στο πεζοδρόμιο
να' ναι νύχτα
να λάμπουν τα μάτια σου στο σκοτάδι
να βγάζεις το μπουφάν
ν' αναδύεται η μυρωδιά της θέρμης
να σπρώχνεις την καρέκλα
να κοκκινίζει το πρόσωπό μου απ' το ποτό...
χαμόγελα πάνω απ' το τραπέζι
η υπόσχεση ενός αγγίγματος όταν σηκώνομαι
κάνε λίγο πιο μπροστά τη καρέκλα, σου πεσε το μαντήλι
να βλέπω τα χείλη σου στο μισοσκόταδο
να ψάχνεις το μεταμορφωμένο,
άγνωστο για μια φορά, πρόσωπό μου
το σώμα μου να σφύζει από ζωντάνια και ορμή
χωρίς τη ντροπή του ανελέητου φωτός
να διπλώνω τα πόδια και
να φλογίζεται το στήθος
να καθρεφτίζομαι στα μάτια σου
το βλέμμα σου να καίει στο δικό μου
καθώς μιλάμε για σχολεία, βιβλία, εκλογές...
να είμαι η Άλλη, η άγνωστη...
ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ
Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2008
Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)