"εγώ δεν είμαι η ..."

Να σε συναντώ "τυχαία"
-μα πού είσαι, πού ημουν; εδώ για να σε συναντήσω-
να προχωράμε στο πεζοδρόμιο
να' ναι νύχτα
να λάμπουν τα μάτια σου στο σκοτάδι
να βγάζεις το μπουφάν
ν' αναδύεται η μυρωδιά της θέρμης
να σπρώχνεις την καρέκλα
να κοκκινίζει το πρόσωπό μου απ' το ποτό...

χαμόγελα πάνω απ' το τραπέζι
η υπόσχεση ενός αγγίγματος όταν σηκώνομαι
κάνε λίγο πιο μπροστά τη καρέκλα, σου πεσε το μαντήλι

να βλέπω τα χείλη σου στο μισοσκόταδο
να ψάχνεις το μεταμορφωμένο,
άγνωστο για μια φορά, πρόσωπό μου

το σώμα μου να σφύζει από ζωντάνια και ορμή

χωρίς τη ντροπή του ανελέητου φωτός

να διπλώνω τα πόδια και

να φλογίζεται το στήθος

να καθρεφτίζομαι στα μάτια σου

το βλέμμα σου να καίει στο δικό μου
καθώς μιλάμε για σχολεία, βιβλία, εκλογές...

να είμαι η Άλλη, η άγνωστη...

ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ