παραλήρημα

μου ρχονται στο μυαλό οι σημερινές εικονες, εσύ και μια βαριά μυρωδιά, αψύς, ορμητικός, με φουντωτά μαλλιά και΄ατίθασα γένια, όμορφος μωρό μου στην αγριάδα σου να φωνάζεις και να θυμώνεις να σταματάς και να ξαναξεκινάς -τι θυμός, πώς αντεξα/ες ποιος είδε το θεό και δεν τον φοβήθηκε κι ύστερα πως δε σ' ένοιαζε τι θα κάνουμε κι ύστερα από ένα λεπτό χαμόγελα και συγνώμες και στα πλατάνια να σε δαγκώνω μέχρι να φωνάξεις, μμμ ηδονή και παλι ηδονή κι αυτή η βιασύνη δυο χρόνια τώρα, μόνο δυο...