θέλω πολλά εκεί φιλιά πολλά ΘΕΛΩ εκεί κι ΕΚΕΙ
αχ ναι πολλά θέλω εκείθέλω φιλιά πολλά
εκεί κι εκεί κι εκεί
Δευτέρα 30 Ιουνίου 2008
Κυριακή 29 Ιουνίου 2008
πολλά φιλιά
"πολλά φιλιά εκεί":
πού, μα πού γλυκέ μου έστελνες άραγε τα φιλιά σου
-μέσα στ' όνειρο-
τα χείλη σου τρυφερά πού άραγε
σε ποια κρυφά σημεία ζητούσαν το φιλί
άραγε στο λαιμό, ή πίσω από τη ρόγα
σε μια κρυμμένη ελίτσα
ή στο δίπλωμα του μηρού
ή στην καρδιά του τριαντάφυλλου;
Τόση τρυφερότητα...
αχ
ας ήξερες κι εσύ
ποια να' ταν τα μυστικά του άγνωστου κορμιού
του ονείρου του δικού μου
που φούντωσαν τους πόθους σου...
πού, μα πού γλυκέ μου έστελνες άραγε τα φιλιά σου
-μέσα στ' όνειρο-
τα χείλη σου τρυφερά πού άραγε
σε ποια κρυφά σημεία ζητούσαν το φιλί
άραγε στο λαιμό, ή πίσω από τη ρόγα
σε μια κρυμμένη ελίτσα
ή στο δίπλωμα του μηρού
ή στην καρδιά του τριαντάφυλλου;
Τόση τρυφερότητα...
αχ
ας ήξερες κι εσύ
ποια να' ταν τα μυστικά του άγνωστου κορμιού
του ονείρου του δικού μου
που φούντωσαν τους πόθους σου...
Σάββατο 28 Ιουνίου 2008
όνειρο
είδα ένα όνειρο πολύ πικρό
ήσουν ανήσυχος
μου δωσες ένα πακέτο
πέφτει κάτω ένας φάκελος
πάκος τα χαρτιά δεν προορίζονταν για μένα
αποχαιρετούσες μια γυναίκα
που θα ξανάβλεπες μετά από καιρό
έλεγες λογάκια γλυκά για μια αγάπη πολύ κρυφή
και τέλειωνες:
"πολλά φιλιά εκεί"
ήσουν ανήσυχος
μου δωσες ένα πακέτο
πέφτει κάτω ένας φάκελος
πάκος τα χαρτιά δεν προορίζονταν για μένα
αποχαιρετούσες μια γυναίκα
που θα ξανάβλεπες μετά από καιρό
έλεγες λογάκια γλυκά για μια αγάπη πολύ κρυφή
και τέλειωνες:
"πολλά φιλιά εκεί"
Δευτέρα 23 Ιουνίου 2008
μεταμορφώσεις
γίνεσαι παιδί και γυναίκα, κορίτσι και βρέφος, αθώα και γλυκιά, αυστηρή και μειλίχια, άμωμη και αμαρτωλή και, και, και, και...
Κυριακή 22 Ιουνίου 2008
Σάββατο 21 Ιουνίου 2008
Τετάρτη 18 Ιουνίου 2008
σήμερα
σ' ευχαριστώ που μου επιτρέπεις να σου δείχνω την ασχήμια μου
που μ' αφήνεις να σ' αγαπώ παράφορα,
ανυπόφορα...
που μ' αφήνεις να σ' αγαπώ παράφορα,
ανυπόφορα...
ανυπόφορη, σαν χτες
14: 00: 29 Θέλω να κλάψω για ώρες
14: 01: 21 ΧΩΡΙΣ αφορμή αλλά ΜΕ αιτία
14: 03: 14 Τίποτα δεν έχει νόημα
14: 04: 25 Ο πόνος του χωρισμού περιμένει στη γωνία
14: 05: 49 Δεν έχω δυνάμεις, δεν έχω
14: 06: 56 Να σώσω κάτι που δεν σώζεται
14: 01: 21 ΧΩΡΙΣ αφορμή αλλά ΜΕ αιτία
14: 03: 14 Τίποτα δεν έχει νόημα
14: 04: 25 Ο πόνος του χωρισμού περιμένει στη γωνία
14: 05: 49 Δεν έχω δυνάμεις, δεν έχω
14: 06: 56 Να σώσω κάτι που δεν σώζεται
14: 06: 59 Βλάκα μου
14: 07: 58 Στείλε όταν δεν μπορώ να στείλω14: 09: 58 Σ’ αγαπώ τόσο που τρομάζω με την αγάπη σου
Δευτέρα 16 Ιουνίου 2008
νά 'ξερες
πόσες φορές γλυκά σ' αγκαλιάζω, πόσες φορές μαζί μου ταξιδεύεις, πόσες φορές σιγομουρμουρίζεις τραγούδια στ' αυτί μου, πόσες φορές αγγίζεις απαλά τη ψυχή μου, νά 'ξερες....
Σάββατο 14 Ιουνίου 2008
φουσκοθαλασσιά
θέλω γλυκά γλυκά και ρομαντικά να κουκουβίσω στη ζεστή σου αγκαλιά
με την ανάσα σου στο λαιμό μου
με την ανάσα σου στο λαιμό μου
Δευτέρα 9 Ιουνίου 2008
παραλήρημα
Σχεδόν μεθυσμένος από αλκοόλ, σίγουρα μεθυσμένος από σένα, πώς γίνεται να είσαι τόσο δυνατό ποτό που με τον καιρό περισσότερο με ζαλίζεις. Παλιά σου λόγια τώρα τα καταλαβαίνω γιατί πιο πολύ σε νιώθω καθώς οι μέρες περνούν. "Νομίσαμε ότι είναι σαν το φαγητό, όμως είναι σαν το ποτό".
Αγάπη μου, να 'ρχεσαι ήρεμα τα βράδια στα όνειρά μου...
Αγάπη μου, να 'ρχεσαι ήρεμα τα βράδια στα όνειρά μου...
Παρασκευή 6 Ιουνίου 2008
η αγάπη σου
Νιώθω άσχημα, κατηγορώ τον εαυτό μου, μόνος φταίω εγώ γυμνός και ευάλωτος.
Μόνο την αγάπη σου αισθάνομαι να με τυλίγει ζεστά.
Σ' ευχαριστώ.
Μόνο την αγάπη σου αισθάνομαι να με τυλίγει ζεστά.
Σ' ευχαριστώ.
Πέμπτη 5 Ιουνίου 2008
Τρίτη 3 Ιουνίου 2008
τι συμβαίνει;
(γιατί οι δυο τελευταίες αναρτήσεις δεν εμφανίζονται;
τις είδα όμως)
φοβάμαι τον εαυτό μου
σε φανερώθηκα
άσχημος
άξεστος
αγροίκος
(συγνώμη ροδακινάκι)
τις είδα όμως)
φοβάμαι τον εαυτό μου
σε φανερώθηκα
άσχημος
άξεστος
αγροίκος
(συγνώμη ροδακινάκι)
Δευτέρα 2 Ιουνίου 2008
παραλήρημα
μου ρχονται στο μυαλό οι σημερινές εικονες, εσύ και μια βαριά μυρωδιά, αψύς, ορμητικός, με φουντωτά μαλλιά και΄ατίθασα γένια, όμορφος μωρό μου στην αγριάδα σου να φωνάζεις και να θυμώνεις να σταματάς και να ξαναξεκινάς -τι θυμός, πώς αντεξα/ες ποιος είδε το θεό και δεν τον φοβήθηκε κι ύστερα πως δε σ' ένοιαζε τι θα κάνουμε κι ύστερα από ένα λεπτό χαμόγελα και συγνώμες και στα πλατάνια να σε δαγκώνω μέχρι να φωνάξεις, μμμ ηδονή και παλι ηδονή κι αυτή η βιασύνη δυο χρόνια τώρα, μόνο δυο...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



