σβησμένο

Μ' αρέσει να βρίσκω τα ίχνη που προσπαθείς να σβήνεις. (θέλω να νιώθεις την αγάπη μου σαν καυτό χνώτο στο λαιμό σου (το θέλησα πριν δω τι μού γραψες!!!) Αναρτήθηκε από κανενας στις 11:11 μμ 0 σχόλια ...)

ένα

μία σου ματιά, ένα σου βλέμμα, αγάπη

Με

κάνει να κλαίω η αθωότητά μου

όταν

όταν απομακρύνομαι από σένα, είναι θαρρείς για να επιστρέψει ο πόθος μου πιο έντονος
πιο βασανιστικός

πιο πολύ

όλο και πιο πολύ, μέσα στον καθρέφτη που κοιμάσαι, σε νιώθω αγαπημένη

στεργιανή ζάλη

η ξύλινη που αγαπήσαμε γοργόνα
καθώς βουτά παίρνει παράξενες ανάσες

θέλω

Θέλω να μπορώ να σ' αγαπώ κάτω από τις αχτίδες του ήλιου και του φεγγαριού το φως

της Κυριακής

θέλω να νιώθεις την αγάπη μου σαν καυτό χνώτο στο λαιμό σου
(το θέλησα πριν δω τι μού γραψες!!!)

κι εγώ

σκέφτομαι εικόνες παράδοσης όπως αυτή που βλέπεις δίπλα

σε σκέφτομαι

με πολύ τρυφερότητα και διαθεση για ένα χάδι

σε ψάχνω

Στους δρόμους και στα στενά σε ψάχνω, σε μέρη προσχεδιασμένα και πρόχειρα, σε μέρη τόσο φανερά που δεν τα βλέπει κανείς. Σε ψάχνω για να σου πω πόσο στενοχωριέμαι τελευταία που δε ξέρω πως να σου δείξω την αγάπη.

όλα τα πρωινά του κόσμου

Ένας καφές, δυο τσιγάρα, κουβέντα και οικεία ατμόσφαιρα. Ένα πρωινό, δύο, όμορφες στιγμές σα χάδι στο σβέρκο, σαν άγγιγμα στη ραχοκοκαλιά. Το όνειρο ενός καφέ που τέλειωσε γρήγορα... Μου χαρίζεις ένα σου πρωινό;

χάδι

Αστοχίες που δείχνουν τόση ένταση, μπαίνω και ξαναμπαίνω στο δίκτυο, λαθραία, για να σε βρω, για ένα ψυχικό χάδι, χάθηκες. Βρίσκω αλλού πρωινά ίχνη σου. Τι χαζός που υπήρξα! Άφησα την ασχήμια να ξεδιπλώσει τους τρόπους της. Καλή μου, μη μου στενοχωριέσαι. Δεν ξέρω αν το αεράκι της άνοιξης φτάνει στα μάγουλά σου... Καλό μήνα γλύκα, καλό μήνα.